İçin İçin Yanan Nemli Otlar Gibi Dağılır Giderim Gökyüzüne

Apansızın, bastıran ahmak ıslatan yağmurların altında,

iliklerime kadar ıslanırken,

üzerimde beyaz bir tihşört,

beyaz bir pantolon,

ayaklarımda beyaz bir iskarpin vardı..

Bahar havalarına aldırmadan,

Söylenenlere inat edercesine,

.....şaşkını beyaz giyer kış günü....

Umursuzca;

Apar topar dışarı atarken kendimi çisil çisil yağan yağmurlara,

hiç kimseye hissettirmem böyle havalarda ağladığımı,

yağmur damlalarına karışırken gözyaşlarım,

ilk kirleten ben olmak isterim,

demir logarlara girmeden,

gözyaşlarıma karışıp giden yağmur damlacıklarını..

Ki;

Yıllarca;

İlk koklayan ben olmak isterdim,

dalında al al duran, tomurcuk Isparta gülünü.

Ve;

İlk koklayan ben olmalıydım,

Antalya'nın Konyaaltı sahilinden gelip,

Kepez'den, Torosların ardından,

Muğla' dan Doğanlar da son bulan meltem kokusunu.

Bu nedenle;

İlk ben tatmak isterdim,

Gavurdağının eteklerinden inip,

Ökkeş baba'yı ziyaret edip,

Gaziantep'in mis gibi kokan çekirdeksiz kuş üzümünü..

İşte ben hep,

bilirsin;

İlklerin adamı olmak için çaba sarfedenlerdim yıllar boyunca sevgilim..

İşte şimdi;

Ayrılıklar gelince biçare , böyle akılsız başa sevgilim,

kendi düşen ağlamaz,

kel başa şimşir tarak dediğini duyar gibi oluyorum.

Velhasıl;

Senin olmadığın bu yerlerde,

yılda bir kez dahi olsa,

ben hep böyle ahmak ıslatan havaları seçerim,

kimselere söyliyemediğim adını,

şimşekler çakar iken,

kimse duymadan acıyla gökyüzüne haykırır,

ağlamak ve içimdeki yanan ateşi söndürmek için,

İçin için yanan nemli otlar gibi,

hafif dumanlı olurum,

tüterim sağa sola,

bazen yalpalar,

yan yatar,

kalkar dağılır giderim gökyüzüne.

İşte böyle yağmurlu havalarda,

Sana;

Giyipte ıslandığım beyazlarla,

kirlenmiş olarak gelip,

eşiğinde umutsuzca beklemek isterim,

taki;

beni affedip,

kollarınla sarıp,

dudakların ve nefesin ile ısıtıp,

bir kedi misali yine eskisi gibi şarkımızı birlikte mırıldanıncaya dek...

Çobandan sevgilerle...