İçinde

Kendi Ekseninde döner dünya,

Her vakti uymaz ki sana

Yeşillense de de toprağın bağrı

Sen vermeden meyve vermez asla

Açabiliyor musun gönlünün kapılarını

Havalandırabiliyor musun dipten uca

Sökebiliyor musun yıllanmış kinleri

Küflenmiş hayalleri uçurabiliyor musun sonra

Tozlu mu hala kelimelerin

Kirletiyor mu insanlara dokunduğunda

Umudu maviye boyamadan,

Varamazsın ki ufka

İçin tıka basa doluysa

Gereksiz kof duygularla

Nasıl koşabilirsin ki

Dolu dizgin yarınlara

Ve gereksiz insanlara yol vermeden

Yer veremezsin doğru insanlara

Bir uzun yola çık kendi içinde

Umudunu da koy mutlaka çantana

Bırak kendinle küslüğü artık

Konuşarak biter mesafeler anca...

İstanbul, 16.07.17