İdam Taburesi

İnfazı gerçekleşmek üzereydi Bedri'nin

Çıkmadan hemen önce tabureye

Son bir göz kestirdi etrafa

Taştan duvarlar

İpten ilahlar

Tahtadan kader

Yalandan gerçek icat etmiştiler

Derinlerine kadar işleyecek bir yudum nefes almak istercesine gerildi

Bu cansız bakışları

Bu sabırsız telaşları içimde taşır mıyım korkusuyla

Soluksuz kalacakçasına indirdi omuzlarını

Vazgeçti

Nefesle doğan umudunu, doğmadan katletti

Cellat gün gibi giyinmişti

İmam gece

Kanatlarını tutan iki gardiyan

Devlet misafir statüsünde tanıdık kontenjanından alınmışlardı bu törene

Üniformaları vardı üzerlerinde

Koruma korkuluk

İçinden diyesi geldi

Saman kafalılar

Hani nerde idi, kargalar

Savcı cezaevi müdürü ve infaz memuru

Takım giymişlerdi şahitlik edecekleri düğünde

Kravatları vardı...

Gelinlik neden benim üzerimde diye sormak istedi Bedri

Gelin gitmekten mütevekkildi

Anladı

Damat, Azrail miydi

O neredeydi

Davetiye ulaşmamış mıydı acaba eline

Zaman durdu

Bedri tüm bildiklerini unuttu

Bedri'nin gözleri avukatını, kardeşi Kasım'ı aradı

Sonra sallanan yağlı urgana baktı

Benden önce asamazlar seni derken, haklı mıydı?

İnfaz memuru:

-söylemek istediğin son bir şey var mı?

Bedri:

-Yapmak istediğim çok şey var

İnfaz memuru

-Maalesef yapacaklarının sonuna geldik, eğer varsa söylemek istediğin son bir şey

Henüz infaz memuru sözünü bitirmemişken

Bana bilmediğim bir şey söyleyin o zaman, dedi Bedri

Tüm gözler Bedri'den uzaklaşıp, başka gözlerde bir şeyler aramaya başladı

O an yalnızdı Bedri

Aslında

Sadece son bir kez yalnız kalmak istemişti

Ölüm zamanını bilmek güzeldi

Ne az ne de çok, bir ömre yetecek kadar nefes doldurabilmek içine, yeteneklerin en kıymetlisi olsa gerekti

Peygamber gibi hissetti kendini, kahin de olabilirdi, ama en büyük kehanetinin herkes tarafından biliniyor olduğunu düşününce, bu düşüncelerden vazgeçti

Hayal etmek istedi sonrasını

Hayal demek ki öbür tarafta da vardı

gülümsedi

Biliyordu Bedri film şeridi hikayesini yirmi dört yıllık geçmişini, nasıl olsa istemese de görecekti

Daha vakit varken, annesinin elini öptü

Bir damla ilişti gölgesine, damla oldu gölge

gölge oldu deniz

Dalgandı Bedri bir öylesine

bir böylesine

Babasının sakalları batmasa dudaklarına

Kendine gelemeyip orda yığılacaktı aslında

Ayak izlerinin uykuyu bölmesi gibi

İmam

Rüyayı böldü

Yüce yaradanın yanına gidiyorsun

O bütün bilmediklerinin bilgini

O bütün soruların cevabı

O yar eden de var eden de

O bütün kapıların ardında

O tüm hakikatin hem ilkinde hem ortasında hem sonunda

Dedi

Çıktı Bedri

Taburenin üstü ile yer mesafesi

Umut geldiği gibi gitti, bir adımda

Korumalar sabit durana kadar Bedri'yi tutmaktan vazgeçmedi

Cellat ilmiği Bedri'nin boynuna geçirdi

Halkayı nizami boyutlarına getirdi

Geri çekildi

Bedri:

-intihar edebilir miyim

Zeki infaz memuru tabi dedi, onay beklermiş ama onaysız da gerçekleşebilirmişçesine, baktı imamın gözlerine

Anlamadı ne demek istediğini imamın ama anlamakta umrunda değildi

Bir daha

Tabi , dedi

dedi !

(Celladın çocuklarının azabından gazabından ızdırabından

Zerre yok Allah'ım tek hücremde

Bana atfedilen suçtan da olmadığını anlamışsındır herhalde)dedi !

sanki bir yirmi dört yıl daha, dedi !

dedi

Dedi

Sağ ayağıyla tam doksanı hedef alırcasına vurdu taburenin ayağını en acıtan yanına

Henüz top havada titrerken

Azrail yanaştı Bedri'nin yanına

Sorunun cevabını fısıldadı Bedri'nin kulaklarına

Ölüm

- ama bu, gol müydü ?