İki Aşıktılar

İki aşıktılar

Belki dağlar kadar yüce

Belki buğday tanesinden küçüktüler

Tralles güneşinde incir ermeden

Ayrılığın soğuk suyunu içtiler

Bir arşın kadar yakın

Erzen-i Rum kadar uzaktılar

Ve giderken

Gözyaşlarını, ümit mektupları gibi

Maindros'a bıraktılar

Nasıl kavuşursa Maindros Ege'ye

Onlar da bir körfeze akacaktılar

Belki, biri Gediz biri Fırat'tılar

Birleşti umutları yeşersin diye her bahar

Gözyaşlarını, ümit mektupları gibi

Maindros'a bıraktılar