İki Ceset
Çok yorduk biz bu aşkı,
sağlamı sakatı kötüsü iyisi,
olasılıkları olmazlıkları teraziyi şaşırttık.
kimseye anlatamadık bu durumu, bitmedi bu yüzden açık oturumu
aldık elimiz söyledik dilimiz, düşündükçe beynimiz yandı.
bir hizaya sokalım derken iyice nizamı kaçtı
ölçüp tartıp elediğimizi un gibi geçirirken elekten
ayaklarımıza dolandı ipi biz koşamadık boynumuza dolandı da kurtulamadık o cilveli dansöz felekten
şimdi biz değil biz iki cesetiz
ölümden kim korktu ki
biz biz isek bu düyada cennetteyiz
ötesinde nefes alan cesettik de
biz bizi biz olduramadık
şimdi ikibaşlı
dört kollu dört bacaklı,sakat doğmuş bebekler gibiyiz.

