İki El Şiir Sesi

dün geceki düşümde

etrafta hiç kimse yoktu

korktuğum kadar vardı

huzursuz bir köpek havlıyordu dar sokakta

gölgesinin saçını okşuyordu başka bir gölge

gencecik bir şiirin selası okunuyordu

tüylerim diken diken yürüdüm

eve yaklaşmanın verdiği 'güvendeyim' duygusu..

sırtımda o tanıdık ses

imlası bozuk bir pusu..

"Dur!" dedi

"Okudum" dedi şiirini

...bir şairse vuracağın

...namluya şiirler sürülmeli

kalemini doğrulttu bana

iki el şiir sesi duyuldu..

// Rivayet odur ki, şairler ölürken bütün şiirleri gözlerinin önünden geçermiş. //