İki Kişilik Yaşadım

Zaman akıp giderken

Ben hep seninle yaşadım

Anlamı oldun yaşantımın

Sensiz bir an bile olmadı içimde

Ben hep iki kişilik yaşadım..

Ne mesafeler ayırabildi seni benden

Nede zaman

Ne hasretlik diz çöktürdü bana

Nede vuslata özlem

Çünkü ben hep seninle oldum

Seninle tattım mevsimleri

Ben Hep iki kişilik yaşadım.

Gece seninle uyudum

Sabah seninle uyandım

Güneşe sensiz hiç selam vermedim

Balkonda ki çiçeklere adını verdim

Her gün batımını seninle izledim

Ben hep iki kişilik yaşadım

Ne üstüme sinmiş kokunu unuttum

Nede yüreğimi delip geçen bakışlarını

Ellerimde hala ellerinin izi

Gözlerimde hala yüzünün resmi

Geçmiyor gönlümde ki susuzluğun

Göz pınarlarından içmezsem her gün bir yudum.

Çünkü ki ben hep iki kişilik yaşadım