İki Yabancı

Sen beni hiç görmedin.

Ben seni hiç sevmedim.

Şimdi durup durup,

Yüreğime vurup vurup,

Mağara devrinde başlamış-bitmiş,

Bir sevdayı anlatıyorsun.

Unutma :

Mağara devrinin bilinçsiz,

Çaresizliği bitti.

O eskidendi...

Edison ışığı bulalı yıllar oldu.

Ben önümü görüyorum artık.

Seninle çağlar öncesi karşılaştık !

Geç anımsadım.

Aklımdan silinip, gitti o günler.

Şimdi yarınlarımı düşünüyorum,

Yok artık dünler..

Dünler bitti.

Şimdi durup durup,

Yüreğime vurup vurup..

Antik çağlarda başlamış-bitmiş,

İzleri silinmiş,

Bir sevdayı anlatıyorsun.

Senin dünyadan haberin yok.

Şimdi aşklar değişti güzelim.

Şimdi aşklar,

Sabah başlıyor..

Akşam oldum mu da bitiyor...

Sepet koluna-herkez yoluna, misali...

Unutma..

**İki gönül bir olunca

samanlık seyran olur** diyerek

Kendini avutma..

Söyle yabancı,

Sen beni hiç gördün mü?

Nerede ?

Sen beni hiç sevdin mi ?

Nasıl ?

Yoksa,

Laf olsun diye mi ?

Ya da..

Âdet yerini bulsun.

Benim de bir sevgilim olsun..

Diye mi ?

Sen hala karanlıklarda

Gerçeklere göz kırpıyorsun !

Hadi yak ışıklarını da

Geç olmadan..

Saymaya başlayalım :

Bir, iki, üç, dört.

Sen beni hiç görmedin.

Ben seni hiç sevmedim