İki Yüzlü Bir Bulut
beyaz yüzlü insanlardı onlar
önce tanrıdan izin aldılar
ve masum bir bulut yarattılar gökyüzünde
aşağıdan bakınca pamuk beyazıydı küçük bulut
yukarıdan bakınca grinin ötesinde
büyümeye başladı gri bulut
beyaz yüzlü insanlar alamadı kendini
beyaz sandıkları o bulut vardı gözlerinde
bulut gökyüzünü kapatarak büyüyordu
insanlar yeryüzünde mutluydu
mutluluktan gülüşüyordu
gri bulut oyunlar oynadı beyaz insanların üzerinde
yalanlar söyledi umutlarını çaldı sessizce
ufkunu insanların ufkuyla birleştirdi
denizlerin bittiği yerde
beyaz yüzlü insanlar
pamuk beyazı bir bulut seyrediyordu gökyüzünde
ve gri bulut
gerçek rengini salmaya başladı
kendi ufkundan o mavi olan denizlere
deniz her dalgada biraz daha boyandı griye
dalgalar çaresizce gri köpüklerini bıraktı
kayaların üstüne üstüne
önce kayalar boyandı griye
sahildeki kumlar boyandı
ve üç tarafı deniz olan toprak boyandı
artık gökyüzü griydi
deniz gri
toprak gri
beyaz yüzlü insanlar
hala pamuk beyazı bir bulut seyrediyordu gökyüzünde
gri bulut çoktan takmıştı
kabuk değiştirmek için
siyah olan ne varsa peşine