İkilemlerin Diyarı

Aşılamayan engellerdeyiz seninle

Olmazlardayız genelde

Adımlarımın her şeklini kazıdım aklıma

Sürekli aşındırdığım kaldırımlara

İsmini etiketlediğim fotoğraflarını bıraktım

Her karede derin bir nefesle

Sohbetine hasret kalmak

Gülüşünü yakalayamamak

Seninle olamamak

Zorunluluğun eseri bende

Aşk mı? gurur mu? sorusuna

Herkesin vardır bir cevabı

Çok zor değil

İki ihtimal işte...

Aşkın efsunu kaplarsa gözünü

Takmazsın engellerini

Erkeklik ve ya kadınlık gururunu

Duygular en büyük dayanağındır artık

İnsan farkında olmaz çoğu kez

Bulaştığı imkansızlığın sertliğinden

Farkındalık vurduğunda suratına

Feleğin sillesi çarptığında yüzüne

Ne ah fayda ne de vah...

Gurur komşudur sana artık

Yarinden yaralar hediye sana

Sarabilme ihtimalin vardır fakat

Sor kendine

Bakalım;

''Cesaretim var mı buna'' diye

Yaranın kabuk bağlama süreci

Sancılıdır hep

Deprem sonrası afet bölgesi olmuşsundur

Ama sen hala

İkilemlerin diyarındasındır...

Vazgeçmek kolaydır kimi zaman

Aynı kolaylık işlermiydi bu konuda

Ve ya belli reçetesi var mıydı

Aşk yarasının...

Haydi gel benimle ol desende

Hep vardır layık olmayanın bir engeli

Ne gariptir ki

Çoğu zaman 'neden?' sorusuna

Bilmem diyerek

Arttırır acıyı çekenin sancısını

O hep bulur yaraya basacak tuzu...

Bana engellerin girer rüyalarıma

Sen hep keşkelerime boğdun beni

Masallardaki toz pembeliğin yalan olduğunu

Anladım yalanın senden bana kaldığını

Geleceksende gelme istemem

Sana uzatacak bir el bırakmadın ki bende

Sana gösterecek saf bir gülüşten eser yok artık

Gelmeni isteyemem artık

Gelme!