İkimiz İkimizsiz

Düşkün ve İlkyazdı

Bulutları yanıtsız

Yağmurları akılda tutulmamış

Işıklara uykulu

Bir hazırlıkla

yalnızlık

Kıyısız bir sıkıntıda...

Veremli bir kasaba terki

Sırtım sanki anneme terli

Gitmeye gitmek istiyorum asıl

Bulanık düşlerle avunmak ağır

Akşam üşümeleri kedere israf

Adımı anımsatacak rüzgar sinik

Varacağım akşama sorusuzum...

Eski Türkiye'den havuzlu bir park

Ellerinin üstü soğuk yarası

Ruhuna hoh etmeye çalışıyorum

Soluğum kesik fersiz

Bir daha şu köşeden çıkmayacakmış gibi ya ses tonun

Hiç bitmeyeceğinden dem vuruyorduk oysa

O saatin

Kentin sessizliğinin

Hırçınca şefkatinin çıplak dallı ağaçların

Tüm köşeler bizden birbirimizeydi

Eflatun bir sonlanışın orta yerine

Saçları sabun kokulu

Son kuşları kollamaya meraklı...

Uzun bir günü biteceği ana kurban etmeden

Birlikte gölgeler sayarak geçirdik

Nerdeyse kırk yıla yaklaşacak

Hep o günü tekrarlayarak

Döndüğüm bu en başta

İçimi delen yanımdaki bu boşluğunun acısına yetmenin

Acemisiyim...

Beni affet kar sularıyla

Uğurladığımız şafak

Kargalarla dost puslu

O

İlk ve son kavşak ...

Gözyaşlarının tuzunda kalarak sarıldığım her çocuklukta

Bir daha gitmeliyim

Birlikte varamadığımız

Kedileri sarhoş o yazlık semte...

Hadi yine adımlarını benimle birlikte at

Dediklerimi tekrar et

İzini sürdüğümüz kokuları

Getir bana

Ertesi güne böcekler tut

Okul saatlerine kaçak

Beyaz yalanlar söyle rüyalarıma

Aşktan ekmeği böler gibi söz et

Kimsenin aklına getiremediği

Umutlar yarat ilk hüzünlerime

Yoksulluğuma

Papatya demetleri hazırlat

Geride bıraktığımız kenti özlet öfkeme

Hadi

Hadi de

Hadi yeni bir oyun başlat

De küskünlüğüme ...

Günün İlk pidesini bölüşerek

Oturduğumuz kaldırımda

Öksürüklü çocuklar işbaşına hazır

Ve yeni bir mutsuzluktaki

Kusursuz bir sonrasızlığı aralayıp

Ateşi üstünde bir izmarit alıp parmaklarına

Lekeli dişlerinle inadına sırıtkan:

"Ben hep böyle kalacağım

Sende böyle kal

Nereye gidersen git"...

Ve kaçar gibi gittiğim en uzağında da

kendimde bulduğum kaçmaların ortasında

Aynı kalarak

Gitmeye hazırım hâlâ...

İmlası en baştan bozuk

Öykümüzün noktası kendinden büyük...

Ve aynı kitapta ayrı sayfalara düştük

Hiçbir satırımızda kalan yok

Sözümüze takılan...

Ayraçsız okunup unutulan

Kapağının başlığı yıpranık

Sıradan ölümlere yakın

Pahasız bir anlama ortak

İkimiz

İkimizsiziz...