İkinci İhtimal
sesini duyduğumda
yanık bir hüzünle güldü yüzüme
dedi ki;
"yağmuru kucaklayacak olsa kader
gözyaşlarından artmazdık biz "
siz nehir idiniz, biz deniz miydik
"gitmek için" dedim
"önce sevmek lazımdı"
siz şair idiniz, biz deli miydik
yağmur mu bu gökten inen
sanki münkesir yas
biz aşkı ömür sandık
siz, "kader" dediniz, biz ihtimal miydik
isteyene yol vardır her daim gitmeye
siz gurbet idiniz, biz memleket miydik





Siz botanik bahçesi, biz çölmüdük... Bu ne biçim "kader?
Güzel bir şiir...
Tebrikler, saygılar, sayın Damar