İkiye Bölünen

Ben bir ekmeğin ikiye bölünüşünü

Günün ikiye bölünüşünü izlediğim gibi izlerim

Bir kadını, bir birayı, bir sigarayı, bir sıradanı

Üstünde durduğum toprağı, gökyüzünü

Sayılı yıldızı, gezegenleri, havai fişekleri

Üç beş kimi kimseyi, ayrık otlarını, yavşakları

İkiye böler öyle izlerim

Ve ikiye bölünür öyle izlerim

Bir yanımla görür, bir yanımla

Tepeden tırnağa şeytandır içim

Şimdi ikiye bölelim hayatları, ikiye ve bir daha ikiye

Bir kere yaşamak yok, birden fazla yaşamalıyız

Bir kere ölüm yok, birden fazla öleceğiz

Buna hangi Tanrı karışır, hangi peygamber

Biz öyle ahlaklıyız ki, ahlaksızlık kanımıza işlemiş

Ekmek için, su için, yaşamak için, yaşamak için...

Hayatları ikiye bölelim diyorum, gergedanlar, zürafalar

Tek bir hayat yok, hayvanlar, kardeşlerim

Tek bir bulut yok, önümüzde dikilecek, çalışmak gerek

Dünyanın bir köşesinde, sessiz sedasız yaşayıp

Belki yalayarak birilerinin omuzlarını, böbürleterek

Silinip gidiyoruz, yeryüzünden, bağlı olduğumuz yerden

Kim ki çıkar derse ki, anarşi gerek, anarşi gerek

Dinlemeyin, anarşi içimizde, anarşi içimizde yeşerecek...