İlham Perim Ve Ben
Hadi Başla!' diye fısıldadı İlham Perim
Dışarıda çalan Mastika'nın ambiyansına inat
Bu melun şiir
Son kıvranışları olacak kalemimin
Ölüme açılan son temiz sayfada can çekişirken
Desem de kulaklarım kapının vurulmasını bekliyor
Ama uzarsa şiir
Kanı kalemimden kağıda dökülen son umudum
Yanaşacak ölümün rıhtımına
İlham Perisi bu ya, her şeyi kağıt üzerinde ister
Yaralarıma merhem olmadı hiçbir zaman söyledikleri
Tam tersine birer neşter darbesi her şiirim
Onulmaz yaralar açan yüreğimde
Hele ki bir terk edilmişlik sonrasıysa misafirliği
Geri getirecek sanki gideni
Oysa çengellerle beynime asmak tek yaptığı
Kendince olup biteni
Bir de çirkeflik ve çamur atma
Alın size beynime astığı bir soru mesela :
Bulamamak mıydı zor olan yâri çölün ortasında
Yoksa bulamamak mıydı kendini yârin gözbebeklerinde?
Oysa ne Bin bir gece masallarının büyüsü gerekti bize
Ne Hasan Sabbah'ın gizemi
Ay gibi olmasındı yeter ki gülüşleri
Işığı başkasına ait
Kötü yerden vurdun yine İlham perim
Bu sözlerin üzerine başka ne derim
Dışarıda hala 'Mastika' çalıyor
Beynimin içindeyse cenaze marşı
Konuşman gereksiz daha fazla!
Çoktan kalkmış bu aşkın naaşı