Ilık Bir Mevsimdir Ellerin

Yaşam dökülürdü avuçlarının kristallerinden

Tanrının sıvadığı onlarca güneş vardı saçlarında

Nefesimdin, suskumuzun göklere ağdığı anlarda

Sen ağladıkça ay düşerdi geceleri ırmaklarıma.

Naftalin sürdüğüm bir geçmişin içinden çıkıp geldin

Bakışlarının emsalsiz ovalarında seninle yeşillendim

Ilık bir mevsimdi ellerin, seninle hayatı yeniden sevdim

Yürekten sarılışlarınla sevdanın gezegenlerini gezdim.

İlk yaz sevinçleri sürdün yüreğime nar gözesi sevginle

Ne yaşamın karası, ne hayatın yara beresi kaldı içimde

Şarkılarla dilime düştün, sevginle büyüdüm ben sende

Ömrüme can katan bakışlarınla notlar oldun günlüğüme.

Aşkım sen, yarınım sen, sonsuzluğuma tek köprüsün sen

Yüreğindeki vefaya, ruhundaki acil şifalara koşarım ben

Sen benim erişilmez düşüm, mataramdaki susun bir tanem

Yaşadığım en güzel mevsimsin, aşkınla cennettedir bu beden.

Hikayesi: İnsan yürek dividine bandığı hüzünle mevsimlere böldüğü düşlerini çizer beyaz kağıtlara. Deniz, güneş, dağlar ve denizlere derdini dökerken yeşildir bakışları, içindeki yaşamın mavisiyle çevirir kalelerini. Aşktır yürünen, gecelerin hançer sokuluşlarına direnen. Ve umursamazlığımızdır, şarkılardaki çocuk yönümüzü açıklara çıkaran...