Ilıman

çöllerim filizleniyor nemiyle

her anı ilk gibi bakışlarının

her anını ayrı ayrı tanıdığım

ayrılığıma tek yabancı

kayalıklarında otlar bitiyor kabuslarımın

yalnızlık uçurumumun yankısızlığı dallanıyor

sonuna kadar sarılıyorum dört elle her birine

benimle olabilme ihtimallerinin...

ve ılıman iklimlerle anar oldum

iç okyanuslarımı

seninle bitmese de ayrılık

en azından adı değişti

yeni bir kıta bulmuş gibi tutunuyorum sevmeye

özlemlerime tek tek gelişini...