İlk Acısını Ben Duydum Bu Şehrin

İlk acısını ben duydum bu şehrin,
Gözyaşlarım kirpiklerimi yıkarken...
Orada da insanlar,çocuklar,
Kediler,karıncalar,kelebekler vardı...

İlk acısını ben duydum bu şehrin.
İşgal altında yağan karların,
Yüreğimizde ki soğuklardan,
Daha soğuk olmadığını gördüm,
Ve ruh dünyamda,
Delirircesine,gözyaşlarıyla,
Bu şiirleri ilmel ilmek ördüm...

İlk acısını ben duydum bu şehrin.
İnsanları kurşuna dizerken,
Kahkahalar atanların,alay edenlerin,
Fotoğrafları çekildi bir bir,
Rabbim ve melekler tarafından...
Toprak üzülme;
Sana basan ayaklarda,
Bir gün yürüyecek elbet,doyasıya özgürlüğe...

İlk acısını ben duydum bu şehrin.
Neleri meşhurdu bilmezdim.
Ne adamlar çıktı dünyaya değer katan...
Bir tek onlardı,
Savaşlarda hüngür hüngür ağlamayan,
Ve dimdik duran,
Yurdu için,milleti için,
Elinden ne gelirse yapan...

11 Nisan 2010 903 şiiri var.
Yorumlar (9)
  • Yüreğinize sağlık Ahmet hocam kaleminizin izi silinmesin ...👍👍

  • 15 yıl önce

    her zaman incilenmeyi hak eden duyarlı yürek,

    sen kralsın bu alemde,👑

    başarını ve emeğini kutluyorum...👍👍👍👍

  • 15 yıl önce

    Savaşlarda hüngür hüngür ağlamayan, Ve dimdik duran, Yurdu için,milleti için, Elinden ne gelirse yapan👍👍👍👍👍👍👍👍

  • 15 yıl önce

    Bu şiir Grozni için yazılmıştır.Yorumlarıyla değer katan tüm dostlarım varolun...

  • 15 yıl önce

    İlk acısını ben duydum bu şehrin. Neleri meşhurdu bilmezdim. Ne adamlar çıktı dünyaya değer katan... Bir tek onlardı, Savaşlarda hüngür hüngür ağlamayan, Ve dimdik duran, Yurdu için,milleti için, Elinden ne gelirse yapan... Onların anlatacak sükseleri yoktu.Her gün Med-yalamada boy boy resimleri yoktu.Tarihin sahnesine unurlarıyla çekip gittiler.Hepsini sevgiyle analım.Sevgiler.😙😙😙😙😙😙