İlk Aşk - 2

Dipsiz kuyulara haykırdım sana olan aşkımı

Yırttım, aşktan yanan bir mecnun gibi bağrımı

Vurdum kırılmaz kayalara kazmamı

Unuttum her şeyi, hissetmez oldum acımı

İlk defa içime gömdüm debdebeli sancımı

Aşk ki onu senden uzaklarda bulması

Ulaştığında san muhaldir durması

İlk defa zordu bana, seni başkasına sorması

İlk düştü gönlüme sensizlik bir elem

İlk defa kalbim böyle delice sevdi

Aşkın o kadar büyüdü ki bende her şeyimi kemirdi

Senden sonra aradım da bulamadım kendimi

Söyleyemedim bir süre, yutkundum hislerimi

İlk defa yaşadım ben, bu kadar büyük sevgiyi

İlk defa yaşıyordum acıyı, kederi

Bunca yıl neredeydin sen ceylan gözlüm

sensiz gecen boş ve manasız yılarım

Varlığında da yokluğunda da belim büklüm büklüm

İlk defa bu kadar çok kederlerde süzüldüm

İlk defa kendim oldum, kendimi buldum

Akkor gibi yakmağa başladı ateşin beni

İçimdeki yangından sema ve arz titredi

Bir kerecik de olsa görsem diye gölgeni

Yürürdüm sokaklarda ağır ağır

İlk defa merakla aradım gözlerini

Karanlığın soğuğunda titreyerek beklerken seni

Duyabilmek için o nazenin ve titrek sesini

Gözlerimin hayal perdesinde, ahu gözlerini gördüm

İlk defa hissettim yüreğimdeki şiddetli sarsıntıyı

Bir sarsıntıdır ki içimde dur durak bilmez

korkuyorum yıkılır birden hayalim ,taze umutlarım

İlk defa ömrümde, umudumu tükettim

İlk defa umutla geçmeyen bu zamanı bekledim

Her şeye razıyım, yeter ki yanıma gel

Hazırım ben seninle gecinmeye, hayatı göğüslemeye

Hak'tan gelmiş her şey yer yok 'keşke' demeye

İlk defa hissettim kaderi hemencecik dibimde

İlk defa bırakıyorum kalbimi bildiğim bir yere

İlk ve son söylüyorum seni çok SEVİYORUM

19.11.2011

İSTANBUL