Ilk Değil
meğer
mevsim vedasıymış ki ihanet kadar sarsan
gökyüzünün tene benzeyen rengini
şimdi git
çığlıklarını başka göğüslere göm
bilmediğim lisanlarda dinlerken ezgilerini, rengi karışıp giderken gün batımına gözlerinin
bu şehirden bir kişi daha eksildi
ıssız sedasız kuytulara
fikirden fikre yorulurken dimağımızda aşk
unuttuk
unutmalı ya da can acıları yağmadan kaldırımlara
kadırgalara saklamalı hayali
ve vurmalı suyun öbeğine kamçı misali geçmişi
boyunca hüzünler
boyumca dalgalara saklanmalı
köpüğünü yok ederken, batık körfez
neler gördükte büyüdük
neler öldürdükçe küçülttük bu peri masalını
sen öfkemin son misali
ben kısalan patikaların eylül misali
ilk değil
alnıma sürdüğüm
ve giydiğim ateş
git
ahir zaman hayalleriyle seviş
vuslatın çıplak omuzlarına sal nehir boyu saçlarını
ilk değil
mevsimin ihaneti
bak zamanlardan yine zemheri...