İlk Gün

İlk gün;

Seni ilk gördüğüm gün

Seni ilk sevdiğim gün

Kendi kendime

işte senin hayatının anlamı bu dediğim gün.

Bilmem hatırlar mısın hala

Sana uzun uzun bakmıştım

Daha doğrusu gözlerimi üzerinden alamamıştım

Seni ben yüreğime o an kazımıştım

Unuttum sanma

Aklımda daha misali dün...

Sen bir ay parçası kadar güzeldin

Bir çocuk kalbi kadar saf

Ve inadına kahpeliğine dünyanın

Yüzünde bir tebessüm

Aydınlanıyordu her bir taraf.

Havasında hafif bir soğukluk vardı

Seni görmeden önce İstanbul'un

Henüz koparılmamış takvim yapraklarında

Miladım sen oldun.

Ben sana ilk anda yanmıştım,

Tutuşmuştum...

İlk gün;

Seninle tanıştığım ilk gün

Hayatımdaki en mutlu gün

Kendi kendime

Karşımda şu anda bir ay parçası duruyor dediğim gün.

Bilmem hatırlar mısın hala

Seninle konuşamıyordum heyecandan

Bir farkın yoktu gökteki yıldızdan

Unuttum sanma

O gün bugündür hiç atamıyorum seni aklımdan...

İlk gün;

Seninle başbaşa kaldığımız ilk gün

Sana açıldığım gün

Kendi kendime

"Hadi oğlum başarırsın" dediğim gün

Bilmem saklarmısın hala

Sana verdiğim kırmızı gülleri

Ve üzerinde kiraz saplarından yaptığım kolyeyi...

İlk gün;

Seninle ilk tartıştığım gün

İlk dargın kaldığım,

İlk öksüz kaldığım gün

Kendi kendime

Ne kadar aptal olduğumu düşündüğüm gün.

Bilmem hatırlarmısın hala

Kalbini geri kazanmak için ne çok uğraşmıştım

Elimde bir buket gül

Dumanı üzerinde bir İstanbul havasında

Seni karşılamıştım...

İlk gün;

Seninle ayrıldığımız ilk gün

Hayatımda en tatsız geçen gün

Kendi kendime

Sonun geldi dediğim gün.

Bilmem hatırlarmısın hala

Ne kadar saçma birşey yüzünden kavga ettik

Daha doğrusu ben seni üzdüm

Biliyorum haksızdım

Ve şu anda inan bana çok pişmanım...

Son gün;

Ömrümdeki son gün

Dönmeni beklemekten usandığım

Sensizlikle entegre olmuş günlere muhtaçlığıma

Ve sonunda kendime kıyacağım gün

Artık anlamı kalmadı hayatımın

Yaprakları döküldü sensizliğimde takvimin sayfa sayfa

Ve derin uykusunda İstanbul'un

Gece vakti bir serseri kurşun avucumda...