İlk Sabah Güneşinin Hatırladıkları

İlk sabah güneşi kaplar şehri

eve dönen yalpaya

parktaki yatağa

işe gidenlerin duraklarıyla

sokak canlarına...

Ve her zaman böyle bir gün dertlerin ardından gelir

kapalı perdeler ardında çalar saat kurmayanlara bile

tam söz verdiği üzere eşitçe

ulaşıverir duvarları aşıp sessiz

uğurlamaya gelir geceyi hatıralara

son sabahta bile.

Alevsiz bir ışık olur eski takvimlere göre

uzaklar çağırırken uzaklıkları

uzaktakilere özlem olur

yaralara merhem ilk günışıkları

sen ne güzel şeysin yaşatma umudu.