İlk Sevgilim Son Nefretimdin

Yine dallarda kırılıyor astığım paramparça hayallerim

Bir resim kalmıştı elimde bulanık azıcık da yırtık

Senin sesini unutamamış kulaklarım çınlıyordu hala cansız bedenimde

Belki geri dönmeyecektin ama gözlerim bakıyordu yoluna bir ümitle

Geceler şiir defterimin sayfaları gibi ıslanmış bazılarında o anki düşünceler kalmış

Yudumluyordum yalnızlığı

Ve sana söylediğim az ve öz iki kelimeyi unutamıyordum

Ne güzeldi o günlerimiz sarılırdık,

Elele tutuşurduk ve o gamzen tekrar açardı yüzünde

Güller papatyalar kıskanırdı sevgimizi ve birer birer solarlardı acayip bir hırsla

Bak sevgilim

Yine yanımda olmayan o ellerine vereceğim bir demet çiçekle gelmiştim

Bomboş etraftaki tek olan

Ve ilk buluştuğumuz yer olan o bankta gelmeni bekledim

Hıçkırarak ağladım boğazım kenetlendi nefes alamadım ,sensiz de almam

Ölmeye niyetliydim belki de sen benim ilk sevgilim son nefretimdin...