İlk/nur

Önce; Dokuz ay süren bir belgesel ile,

Sonra bilim kurgu ile izlenmeye başlar,

Anlanmaya çalışılır imikleri,

Benzetilir -elleri- gözleri - kirpikleri

Benzetilir ya anneye ya da babaya,

Sonra; Tiyatro başlar,

güldürür güldürtür..

Ve; Belirli bir evreye kavuşur,

çıkmaya başlar süt dişleri

Büyür annenin sevinci

Su içlerinde çakıl tanesi

Ve mayhoş bir ağartı uçlarında

İlknur dur bu ilknur,

Çiy damlası tırnakları

Diş goncasında acı bir kamaşma

ve Gülerken ağlaması

İnsanın içini büzdürtür..

Anne için uğraş, baba için eğlencedir

Baba Çoban gibi; kaptırır gönlünü çalar kavalını

salar tüm koyunlarını,

Anne;Aydedeler uçurur geceler boyunca,

ve

İknur;

durulur pembeleri

Avuçlanmış bir su da yalnızca Yürür denize bakar

Annenin Sözleri, rüyaya karısır

ince imgelerde oynar ideleri

güler hep melekleri...

-İlknur bu

Açılır ekranı Bir serüven başlar

heyecan salar seyircisine

Yüremeye başlar,

Emeklemesi kafi gelir,

Kırar tabağı çanağı,

Döker orayı burayı,

yürümeyi koşmayı öğrenir

koşar Deli taylar gibi, koştuğunu yeri bilmeden..

ve düşer

düştüğü yeri suçlarcasına vuran ayakları,

Ninesi kucağında Efsunlanır göz yaşları..

kulaklarına fısıltı düşer, unutur acısını

Uyuya kalır kuştüyü kucaklar da..

ilknur...