İmbat Serinliğim
"Özlenene - 2 "
İmbat Serinliğim...
Yanardı içim
ses etmezdim
bilirdim
diyemezdim
seni
bir imbat serinliği gibi
buldum içimde
yaşıyormuşsun ve
yaşıyormuşum dedim
kanatsız melek
incinmişsin
en büyük kayıplarında
yanlız kalmışsın
ürkmüşsün
korkmuşsun
kızmışsın
acılara alışmışsın
gülmüşsün
için acırken
kocaman
kahkahalarının
şaşırtan neşenin ardına
ne büyük dertler gizlemişsin
düşündükçe şaşarım
ince narin bedeninle
nasıl ezilmemişsin
çalış kazan getir
yedik bitti
git yine
askere gitmemiş
bıyığı terlememiş
bir delikanlıydım
bu devrana düşeli
yirmi iki yıldır
deli gibi
döğüş boğuş
yaşamayı unut
çekyata kıvrıl
bir başına
dertleri uyut
masal değil o güzel
diyerek
kendini avut
yan
yandım
kavrul
kavruldum
lime lime oldu
yüreğim
dökülüyor
savruluyor yerlere
ümid yok artık derken
yetişiyor imbat serinliği
savuruyor alevleri
bir derin nefes alıyorum
alabiliyorum bir an
yıllardır unuttuğum
yine gülüyor gözlerim
traş olmak
keyifliymiş meğer
çay daha mı leziz
İmbat serinliği
sen ne yaptın
bunca yıl hayal sandım
kokusunu getirdin
sesini taşıdın
şaşırttın beni
daha beter yandım
bildim ya varsın
yaşıyorsun sağsın
düştüm ardına
çok gelme
düşme üstüme dedin
peki
haklısın peki
üzülmeni istemem
ben üzülsemde
istemem
madem mutlusun bensiz
sana ben
hiç bir şey diyemem
beklerim
mutlu olmanı
dilerim
hayatında olmayı
ne de çok isterim
imbat rüzgarım
tersine es ne olur
yârin kokusu
yangından beter
yakar gönlümü...
izmir - 16 Nisan 2009
Saat: 03,01