İmkansız

İmkansızı sevdin sen

İmkansızı çok sevdin

Rüyaların dumanlı

Rüyalar beyaz

Rüyalar gelinlikten

Tülü naz

Kuşağı gelincikten

Gözlerin nemliydi, yüzün ağlamaklı

Oysa sıcacık bir evdin

Pembe badanalı

Terletirdi ellerin

Yakardı sözlerin birden

Yaz gecesiydi gözlerin

Öyle hülyalı

Yanağında bir küçük ben

Sekiz yaşındaydı kalbin

Belki gökteki aydan daha yaşlı

İmkansızı sevdin sen

Ben ise

İmkansız kere imkansızı.

Rüyalar olmasa da sevdim işte

Bir ay parçası kızı