Imkansızım

sensiz sessiz bir geceydi

kaç hıçkırık düğümlendi boğazıma

kaç sitem kaç ölüm kaldı bana

sensiz kaç karanlık gece

ardından kaç ölüm kustum gecelere

belki delice bi kaçamaktı belkide çılgınca

aynaya baktığım her an gördüğüm suret

sendin gözlerindi gülümseyişindi

şimdi artık uzak limanlara yelken açtık

aşkımızı artık uçsuz bucaksız maviliklere gömdüm

ardından tek hatıran gözlerin kaldı bana yemyeşil

belkide ölüm belkide nefret kaldı bana hayata isyan kaldı belki

belkide bir rüya belkide bir seraptın bana gösterilmiş

ama imkansızdı sevdiğim imkansız

biz lanetlenmiştik lanetlenmişti ask

sen benim şimdi sadece satırlarımda yer alan imkansızım oldun.