İmkansızken Sen

Ben aşkı bana imkansız gelirken öğrendim,

İmkansızı aşmayı da bilirim!

Zaten önce imkansızdın, Bir bakışını dahi bırakmadan gittin,

Sadece, başka yöne bıraktığın gülüşünle avundum senelerce.

Bazen o gülüşü hayal ettiğimde kahroldum,

Ama aşktı, o gülüş bana ait bile olmasa hep benim varsaydım senelerce.

Ne kadar uzak dahi görünsen o gülüşünü hatırladıkça en yakınımdın.

Şimdi ise tüm gülüşlerin benim.

Sadece bana ait her gülüşün.

Bense o her gülüşte yeniden doğan.

İmkansızdın, bir zamanlar

Ama artık her zerresi benim olansın.