İmkansızlar Şehrinde İlk Adımım

Kim bilir kaç gece yağmurlara karıştı gözyaşlarım

Kaç gece hüznü kucakladım

Sus be ağlama gözlerim

Artık pencerenden girmez özlediğin

Aşkımın gözü kör değilmiş, hiç bakmamış

Büyüttüğüm sevdam yüreğine hiç akmamış

Aşk yalan derler ama fatih İstanbul'unu ölse de bırakmamış

Sevdamın adı imkansız bilirim

Günahında boğul şehrinin

Ahını al sisi çöksün üzerine, Mersin'in

Düşen her kızıl damla nefretim olsun

Günahsız aşkım omuzlarına yük, kalbine sancı olsun

Sensizliğimin ilk akşamı değil bu, terk edişin son olsun

Gözünde tütsün her anım, buda sana bedduam olsun..

(ilk şiirimdi bu eleştirilerinize sunuyorum.beni teşvik eden Mustafa Uslu abime sonsuz teşekkürler..)