İnan Aşktan Daha Şık

Sensizliğin sonrası sanırım şöyle olur

Nere dönsem neşe yok nere gitsem sessizlik

Güzelliği resmeden bütün her şey kaybolur

Düğümlenir göğsüme, çözülmez nefessizlik

Güneş doğmaz bir daha bu şehrin semasında

Öyle ki karanlığı siyahı kıskandırır

Gözlerim seni arar her kulun simasında

Ölüm döker yaş diye makberi usandırır

Yetim kalmış çocuğun ebeveyne hasreti

Yüreğinde ne ise ona benzer her halim

Evvel değirmen gibi öğütür de ahreti

İnan ki yaşamaktan kalmaz bir arzuhalim

Aynalarda cemalim soğutur beni benden

Ben de beni yargılar her gün beni asarım

Sıyrılamam bir daha niçinden ve nedenden

Kimseye de soramam garip garip susarım

Yani demem odur ki sen benim can paremsin

Ekmeğimsin aşımsın şu dik duran başımsın

Çaresiz her halime yetişen tek çaremsin

Sevinçten mutluluktan dökülen gözyaşımsın

İki kere doğmuşum, iki kere kesilmiş

Birinde göbek bağım birinde yürek bağım

Ve kalbimin içinde iki kere esilmiş

Birisi evlat çağım birisi senli çağım

Bak! Üstte iki kıta, kalbimin senli sesi

Varlığın hayatımda bir cennet-i sarmaşık

Okuyan 'aşk' dese de bence daha ötesi

Ötesi de az gelir ötesinden daha şık