İnancın Sıfır Noktası

Aşkın her şeyi affedebildiği

evredeyim şimdi

Ne zaman döner bu döngü

Bilmiyorum ama

Oynadığım oyunu kazanabilmek adına

her şeyi yapacağımı biliyorum şimdi

..

Eskiden olsa

Ektiğim saksıdan bilirdim

çiçeğimin büyüyüp büyümeyeceğini

Bilirdim ne zaman emek vermem gerektiğini

Bilirdim gözümdeki yaşlarla

Sulamam gereken çiçeklerimi

..

Ne de olsa

düşmek kadar

Düşlere avuç açmak da insaniydi

Ve ben bu konuda

fazlasıyla samimiydim

Severdim söylediğin sözleri

En acılı şekilde kalbime inse bile

Yormazdı yokuş yukarı çıktığımda

Merdivenler

Çünkü bilirdim ki

Kucağın beni beklerdi

Bilirdim uçuşan saçlarımdan

Nazikçe öpeceğini

..

Oysa ki son zamanlarda

Hiç bilmiyordum

Hayal kırıklıklarına iç sıkıntılarımı asacağımı

Bilmezdim ki

Nasıl bileyim

son kez avuç içlerimden olmazlara sesleneceğimi

..

Şimdi

Ne söylesem tesiri yok biliyorum

Keşke

Bilmeseydim,

Keşke bilmeseydim

ellerini son kez tutmanın hüzün verdiğini

Bu hüzünle

Bu şiirle

Kendimi delice ele vereceğimi..

01.10. 24