İnce Kıyılmış Bir Sızı

Bölük pörçük uykular

Üç kuruşluk düşler

Bir sisin dağılma anı gibi

Ellerimi gözlerimden bir çeksem

Gökyüzü sanki her şeye inat açık mavi

Altında yaşamı ve ölümü...

Söyledikleri yüreğime yetmediği o esna;

Dokunmuş ki tebessümle yazıyorum

Hepsinden ilginç dilimin besmelesi

Sabah uyandığımda incitir sandığım

İçime tutuşturduğu o bin telâş

Hele birde aklıma sürdükleriyle

İkna edişleri yok mu?

Sonra o gördüğüm rüyayı anımsarım da

İnce kıyılmış bir sızı işitirim...

Havalanmaya çalışan saf bir kuşmuşum,

Henüz ellerime değince güneş...

O an ne denli ?huzurlu' görünmüşüm

Kendi elimde imiş olanlar, olan...

Umut gibi saçılmış yaşam içime

Titrek bir sıcaklıkmış bütün bunlar

Ne olur

Derin uykumun

Bilincini usulca ört

Aşk sandığımı siyah kanatlarıma bırak

İstersen kapıların ardına kadar sessizce kanat çırpar giderim!

Nefesimin değerine hükmetmeden

İçim hep şiirce inanmakta

Bir romana çoktan yazılmışım

Belli ki rastlamakta

Vicdanıma yüklenen bu sorumluluk

Mart'a bile hakkıyla üzülmez

Gel ki olan bitenden

Yine erkenci bu sabah

Oysa sevdiğim;

Bazen anlatamaz yakınmayışım

Kımıltısız lisanımca ses etmesem!

Sevda idi çaresiz dokunmaya korkan

Unutur sanırım boş veremem

Çünkü vakitsiz giden ruhum

Göğe bakan kaçan keyfim

Bazen soluğunu tutan gök kuşağım

Bazen sebepleri etmeyen

Tek sitem...

Belki de o

Hiç konamadığım bir bahar

Bir cemre damlasının

Tesadüflü karşılaşması...

Bedenimin her hücresi!

Yaşamın içinde İnşirâh'ı hatırlasa

Her duada varlığına şükrediyorum

Şu andan itibaren sonsuza kadar...