İncinmiş Karanfil Suspus Hayatta

Saklama yüzünü!

Utanma bu durumdan

Bırak aksın gözyaşların sesli sesli

Dağılsın tüm yanaklarına inci gibi...

Duygu merkezin çok meşgul acılarla

Karınca gibi karışık, hızlı yürüyor

Biliyorum bir damla güneşe hasretsin

Aşktan kirlenmiş dudaklarını bükme derin derin

Tek kirlenen sen değilsin ki.

Rahat bırak nefesini, ona zor anlar yaşatma

Çivileme yolları

Nefesin ne suçu var...

Doğru o da kapıldı...

Gizleme!

Tokat yemiş hayallerini,

Pansuman yap esas aşklar icin

Yıka ılık suyla

Sonra mandalla as temiz hayallerini yeşil ipe

Ama küsme beyaza

Siyaha katlanma

Diren!

Hep diren! Kalbini yakan ateşe karşı

İzin verme dikeniyle seni sarıp koynuna alsın

Saklama!

Yırtık kazağın altında kesilmiş bileklerini,

İlk kesen sen değilsin ki

Kapatma o kara perdeleri susamış çığlıkların üstüne

Al eline bir makas...

Kes! Hayatın siyah kısmını, nefesinde çiçekler açılsın

İncinmişsin en tatlı yerinden belli

İyileşmeye cesaret topla hadi!

Susma!

Susma!

Konuş biraz...

Savaş biraz...

Ayrı/yalnız-lık hep yenmesin yürekleri

Susarak susmalarını çoğaltıyorsun

Ne olur

Sende bir sus olma

Düşme suspus hayatta