İnkisar

Yüreğimden süzülen üfül üfül

Sözlerim bugün de havada kaldı

Heyecanla aldığım kırmızı gül

Kapalı kapının eşiğinde kaldı

Veda kokuyor şehrin sokakları

Beden artık çekmiyor ayakları

Yanmaz oldu gönlümün ışıkları

Mektubum elimde yıprandı kaldı

Hayatın anlamı tükendi sensiz

Geceler sırdaş, duygular sahipsiz

Yalnızlık arkadaş, eller kimsesiz

Sana dokunmak rüyalarda kaldı

Kavuşmak bu kadar zor muydu

Leyla, Mecnun'u kapıya kor muydu

Karasevdama karşılık yok muydu

Umudum belli ki mahşere kaldı