İnsan

İnsanlar geçiyor önümden

İnsanlar gidiyor gönlümden

Yakalamak ne mümkün..

Yalınayak susuyorum.

Sanma ki dilsizliğimden

Yine yaprak döken bir kavak ağacı

Yeniden çırılçıplak bir kadın

Sanma ki fakirliğimden

Öyle çok pahalı ki sensizlik

Satsam kendimi ödeyemem

İnsanlar geçiyor önümden

İnsanlar gidiyor gönlümden

Onlara benzemezsin sanmıştım

Onlar gibi gittin bir sonbaharda

Kavak ağaçları ağladı benden sonra

Beni sevmen ne mümkün..

Sanma ki umduğumdan

Sanma ki beklemediğimden

Ey insan, herkes gitti hayatımdan..

Fakat sen kopuyorsun, koparıyorsun beni..

Düşüyorsun dallarımdan..

-M.S.