İnsan

Yaşanmış bir günü zehir etmeden

Gündüzü geceye sermeli insan

Kahredip hayata sitem etmeden

Huzur güllerini dermeli insan

Güneşle köyleyip sabah şehrine

Umutla hislenip sevgi nehrine

Kapılıp sevdanın sonsuz vehmine

Gönülden gönül-e girmeli insan

Fayda vermez mal mülk hepsi talandır

Varsa insanlığın özde kalandır

Taşıdığın beden emanet candır

Serini meydana sermeli insan...