İnsan

binlerce oyuncağım var

gökyüzündeki bulutlar...

beş dakika önce bir bebekti

şimdi araba oldu oyuncağım

para vermiyorum hiç birine

bedava mutluluğum

...

annem akşam çıkardı pazara

ezik, buruş buruş sebzeler olurdu elinde

meğerse onları kimse almamış,annem de üzülmüş öyle almış

biz yiyelim ki onları

mutlu olsunlarmış...

bazen tatil oluyordu

çarşıya çıkıyorduk

başkaları alışveriş yapıyordu

babam sokağa atılacak paramız yok diye

bir simidi üçe bölüyordu

bayram geliyordu

çocuklar harçlıklarıyla lunaparka gidiyordu

bense poşetimdeki adi şekerleri satıp

eve ekmek alıyordum

bir bakarsın çocuk oluyordum

bir bakarsın kocaman insan

insan...

8 eylül 2009