İnsanım Ben/im

güzeldir

memleketimin yad elleri

her köşesinde

bir umut vardır

bakma

sen

çerçevelerine

tahtalı köy gibi

dursada zaman

neyleyebilir ki

zan?

dağ gibi

yüreklidir aslında

insanları

bakma sen

sindirilmişliğin

borazını ötsede

sinsi gülücükler yatar

derinlerde

masumiyeti deryaya

benzer

ah bir bilebilsen

okşamasını..

her anını

yaşar

mızraklar aleminde

kör topal misali

sabır öğretilmiştir

son damlasına

kadar

yalnızlık perçin

çeksede

neyine ki isyan

ne içinde nede dışında?..

uyur gezerliktir aslında

bir nevi

hayatı

yinede yoktur

bir tık

süsler hayallerini güyalar

ertesinde ki

mahsende

ne eylesin

düşlerde ki vadiler

mahkum edilmişliğin çivisi

gibi düşündükçe?..

varı yoğu

o

çukurdur

etrafı sarılmış

kıpırdamak imkansızlık

dahilinde

etme eyleme dünyasıdır

onun için

bilmezmidir

ki

bugün vardır yarın

yoktur

bakarken teğet geçmişliğe

bir ağlayan

bir gülen gözle...

(Manisa,05.09.2014)