İnsanlığın Sessiz Kaybı

Farkında mısınız? Bizler susmuş kalabalıklar içindeyiz,

Bir bebek doğar, kimsenin haberi yok misali,

Ne bir tebessüm var yüzlerinde,

Ne de bir umut var, eskisi gibi sıcak.

Bir cenaze geçer dar sokaklarda,

Omuzlar yorgun, kalplerse eksik,

Gözyaşı hesaplı,

Ağlamaksa vakit kaybı gibi.

Dillerde durmadan aynı cümle:

“ Aldım, sattım, yaptım, çattım…”

İnsanlık bir pazara düşmüş misali,

Ruhlar etkilenmiş fiyat gibi.

Sevinçler bile çıkar hesabında,

Üzüntüler bile gösteriş uğrunda,

Ne kalpten bir sarılış kaldı,

Ne de içten bir baş sağlığı…

Zaman hızla geçmiyor aslında;

Biz sadece geçiyor sanıyoruz,

Şimdi; İnsan insan yabancı oldu,

Aynı şehirdeyiz farklı dünyalardayız.

Belki dünya bir gün hatırlar bizi,

Bir doğumun mucizesinde

Ve bir ölümün sessiz çığlığında,

Belki işte o zaman yeniden insan

olduğumuzu anlarız…