İnsanlık Sizde Kalsın

Her şey aynı olmaya başladığında,

Bilinmez bir yolculuğa çıkarım hayalimde.

Hava durgunsa,

Essin isterim rüzgar.

Biraz da yağmur taşısın havai bulutlar.

Ne zaman ki

Beton yığınları gözüme batar;

Alır başımı, çıkarım dağlara,

Ciğerlerim özgürlük dolar.

Heeey ! Kurtlar, kuşlar !..

Alın beni de aranıza.

İnanın,

Doğaya öykünerek sosyalleşir insanlar.

Girişi doğum,

Çıkışı ölümdür yaratılanın.

Eh işte ! arada yaşamak da var...

Öldürmek, sabretmemektir ki

Durmaksızın çarpışır zıtlıklar.

Alın ! Sizde kalsın insanlık.

Ben yoruldum, yorulacağım kadar.