İntibak Ve Hayat

İstikamet sağınız kafalar sağa baktı

düzeltiyorum solunuz bu sefer sol taraftı

dağılın marş marş dedi intibak sola yattı

elleri yakan günahkar o yanan asfalttı

titredi sonra biri bir adım öne attı

içinde kopan fırtınada bütün umutları battı

attı kendini yere bağırdı yeter artık

isyan etti

ve ürktü ardındaki kalabalık

hepsi belki oyundu hepsi geçici onların

fakat kimse bilmiyor hisleri var bunların

bölük toparlan istikamet koğuşlar

bölükteki her gözün içinde çocuk ağlar

bir mermi komutuyla bölük birden kaybolur

tehlike geçti der sonra işte hakikat budur

dostunun gözüne bakıp dersin artık ben yokum

onun gözü der sana ben varım ''fakat yokum''

arkana bakarsın sonra içini şöyle bir çekerek

dostundan başka yoktur sana kendini verecek...