İntihar Çocuklarım

Ölüyor içimde neşesini yitiren her bir çocuk,

Atıyor kendini boşluğa köprülerimden gözyaşlarım,

Tekrar tekrar hayaller kuruyor beynim,

Hiç benim olamayan senimle birlikte.

Kurşun gibi sözlerin giriyor şakaklarımdan

Yok ediyor bende ki her bir zerre seni.

Yakıyor ciğerimin her bir paresini

Sessizlikle büyüyen sensizliğin ateşi.

Eksik olmuyor gözlerimden her daim sonbahar,

Bahara küskün kelebekler gibiyim.

Bakma dışarıdan dağ gibi göründüğüme,

İntihara meyilli bebekler gibiyim.

Yinede sen beni,hüzünlü sahnelerinde iç çekişinle hatırla.

Sensiz bitişim,yüreğinden gidişimle hatırla...