İpek Böceği

diğer dost bildiklerime, sarılmaktan korkuyorum

ne zaman onlara bağlansam

önceki dostlarımdan

yediğim darbeleri hatırlıyorum

ne zaman makara geri sarsa zamanı

çocukluğum ve gençliğim asılır ıslak kirpiklerime

ve takılır yüzümün boşluğunda

siyah bulut toplar, sıkışır kaygan avuçlarıma

bir titreyiş peydah olur üşüyen iliklerimde

darmadağın bir mazi

yuvarlanır patikada

ne menem bir yafta

kurşun gibi ağır t/arafta

yanmakta korkularım

bırak anne bırak!

karanlığına sığınayım

ne vakit özlemlerimle çoğalsam

hasretin dirilir topraktaki güneşten

ve şavkın vurur alnıma

secde durur vefam

medet umar otlara bulanmış teninden

senden sonra, tek bir adamı sevdim

teslimiyetimdi ona masumiyetim

düşündümde sonraları

sana ilk acıyı veren ben değildim aslında

bende öncekilerin ızdırabı

daha yoğundu sol tarafında

belki umut penceren bendim

benim ışığım süzmedi karanlığını

ve mutluluğum giydirmedi

kaybolan boşlukların çıplaklığını

belki vuku bulmayacaktı

yüreğin son kez benle boşa avunmayacaktı

lakin ilk tekerleği cehaletin

ayağımı sürdü, bu son eşiğe

şimdi kolay olmuyor

mazideki lekeyi silmek

ve söz düşüyor

durmadan vızıldayan

sivrisineğe

lakin annem

hiç kimse sütten çıkmış ak kaşık değil

ey çok şeyler g/ören, dik başım

sadece ve sadece annemin dualarına eğil

çünkü verilecek hesabım başkalarına değil

yıkıldıkça

yığıldıkça

kasırgalardan eğrileşen sırtınla ağır ağır

onca kargaşanın içinde unutuldun

hem lal oldu herkes hem de sağır

ve tüketmekti amaç, sana inat

telafisi olmayan yanlışların beşiğinde

şimdi benim bugünüm de

senin dününden farklı değil

ellerimin arasında seninle kayboldu kainat

tarih tekerrürden ibaretmiş annem

insan zannettiklerime açmıştım kapımı

hayret, nedense onlar bıçakladı hep sırtımı

ey haddini bilmez insan

boğum boğum sıkıştı sözler boğazımda

basarsan damarıma

kusacaklar ortalığa

ipek böceği de,bir hayvandır diyorsun

lakin ipek böceği, farelerden daha temizdir unutuyorsun

üstelik

içimi d/eşersen

bir de haksız yere

oluk oluk günah akar bu kirli dere

annemim toprağındaki karanlıkla beslensin varsın

bırakın bu talihsiz bedenim ve ruhum

elbet bir gün

üzerimde ot yerine

açılmış yegane bir çiçek bulurum.