İrem-5

Çöldeki

Gül-gûn güneş'in ardından,

Mesarrları ve mutlulukları

ordan oraya savurdu,

kumlu ve sıcak hortumlar.

Akbabalar pusuda.

savrulanların leşini bulduktan sonra

parçalayıp ceplerine hortumlar.

Hortum,

gerçekler ve hayalleri karıştırdı.

Çölde serap olarak gördüğüm,

ağac'ın

o serin gölgesinde,

bekleyip, gölgelendim.

Bu bekleyişle,

limanda vapurlara el sallayan

bütün bekleyenleri,

gölgeledim.

Bu beklemeler yüzünden

ne yazık ki,

hareket etme kabiliyetim

ve hafızam gitti.

Nerede kaldı gözlerim ?

En önemlisi nerde kaldı aklım ?

Ya bir şehirde

ya bir ülkede.

Hatta,

dünyada.

Yine de bekliyorum, geleceğini

söyledikleri zamanı.

Ya bir gün,

ya iki gün önce.

Hatta,

dün ya da.