İri Kıyım Bir Yalnızlığın Zemheri
Biliyormusun sevgili,
Kendime dair kayğıları
Çoktan terk ettim de;
Buna rağmen
"Belki unuturum" diye
Erkenden uyuyamıyorsam artık
Ne beni
İçten içe kemiren
Sağlığım,
Ne geçim kayğısı
Ne de
Mal mülk sevdası!
Bunun
Bir sebebi
Kınalı kuzum,
Kızımın,
Bir de annesinin hastalığı!
Bu kadar da değil tabi ki......,
Bir nedeni de sensin
Sebebim..
Ne vakit
Cılız uykulara dalsam
Ölü gibi,
Ben uykumda da
Sabahın köründe uyandığımda da
Hep seni seviyorum!
Kısacık uykulardan uyandığım
Bütün sabahlarım sessiz
Mevsim sensiz
Ve zemherinin sevimsiz Şubatı,
Yağmurda
Sırılsıklam ıslanmış
Zavallı bir serçe çaresizligindeyim!
Dışarıda buz gibi bir hava.
Şehri üç yönden çevreleyen
Başı karlı,
Başı dumanlı
Yaşlı dağlar
Tıpkı
Ben gibiler..
Yüreğim donmuşken
Yüzüm alev yalımı,
Sen gibiyim,
Yatağı
Teni
Ve geceyi yakan
Sen gibi!
Alnım
İçten içe tüten bir ateş tandırı
Ahhh hadne işçisi
Köz yüreğim
Alışamadın mı
Halen yanmaya?
Olacak işmi şimdi
Bunlara tezat
Bu üşüme?
Bu kan ter içinde,
Bir bir kırılarak,
Arka arkaya
Düşüp düşüp
Kanatıyor olması mahzunluğumu,
Saplanırken bir bir
Umut kırıntılarımın mavisine
Ben kanıyorum kırmızı,
Kanıyor o da,
Zıpkın gibi saplanarak
"Biz" olma ihtimaline
Battığı yerde paslanıp
Zehirliyor ömrümü(zü),
Sipsivri ve upuzun
Saydam buz sarkıtları gibi
İçimde ki bu
Eni boyu ölçümsüz
İri kıyım
Karanlık yalnızlık..
05/06:ŞUBAT:2023
(Saat:23/01:07)