Ironik Ilahi

-Güzel yaram

Güneş değdikçe acına

Bereket akar ırmakların

Ve dirençli çiçekler

Boyverdikçe dağlarda

Bahar sevinci taşır kelebekler

Hangi kalıtımın hüznüdür

Soyuldukça soyulan özümün

Türküleri lâl olan bir gecede

Urganını boynuna dolayan yalnızlığın

Sonrası yaslı bir çığlıktır

Şafağında martıların

Bu yüzden mi gülmez

Yaşamına kurşun sıkılan zamanın

Paslı, rutubetli yüzü

Aynalara baktıkça

Kendi suretini gören katilin

Diş gıcırtılarıdır bakışı

Azametine niyaz edilen mabudun

Mabedinde dilencidir sefalet.!

Ve ben , ekmeğime bakarım

Ardımda mayalanmış hüzünler bırakarak

Hiç bir kente sığmayan çığlığımla

Genzine küf kaçar anılarımın

Kırıntıları yem olur kuşlara yanlızlığımın..!