İşçiler, Kalbim Ve Biz

Kalbimizi yerinden sökeceklermiş

Dün gece radyodan okudular

Kalbimizi yeniden sökeceklermiş

Islaktı kadınların ağızları duydum

Yalvaralım geceye bizi vermesin işçilerin

o çalışkan o titrek ellerine

Korkuyorum koca bilekli devlerden yalvaralım

Ellerimi bağlıyorlar gece haydut kovalıyor

ortalık darmaduman

Ölüyorum Allah'ım kalbimi paslı bir bıçakla sökecekler

Cilalanmış bir çift cüzamlı ayakkabıydı giydiğim

tanesine beş kâğıt istedi boyacı

ve ben

yürüyebilirdim ayakkaplarım olmadan da

kalbimizi sökecekleri mezbahaya doğru

Duydum, gözleri ıslakmış kadınların

Bir devin kanını içtim zorbaydı

Ağzım, çürük bir mayayla bulandı yaşamaklara

Göğsümden taşmaklarla kardım

kılıçsız ve tüfeksiz kavgamı

Sonra yürüdüm yürüdüm ve yürüdüm

Ayaklarım çıplaktı.