Işıkları Aç

yüreğim gülüşlerinle dolu

ne kadar ağlasam boşalmıyor içi

içimdeki her gülüşünden ayrı bir ayrılık

sana döktüğüm her göz yaşımdan

ayrı bir yalnızlık doğdu

bir ben öldüm...

saç tellerin sazıydı özlemlerimin

parmaklarımda o hep buruk

o hep acı

o hep ılık

o hep tiz tını

ömür nağmesi diyorum adına

sende kaldı ömrü...

bir hiçlik parçalanır azgın

yağmurda zaman ansızın yok olur

aşk unutur

ayrılık kendine kavuşur

öylesine yalnızım

ölümse tek banadır...

gelişin vardı

kim gittiyse kalandım

sevdin sevdinse

bütün yalnızlıkları ben anladım

suçlandım...

gecenin gözleri kör

görmüyor milyonlarca yıldızın yalnızlığını

sokaklar üşüyor

ben o üşümeyi paylaşıyorum

evler çocukları uyutmak için olmalıdır

mutsuzlukları örtmek için değil

ışıkları aç

bütün insanlık adına

görmek istiyorum gülüşlerini...