Isim Şehir Bitki Hayvan

sığındığım bir şehir vardı sanki benim

yazarken..

orada her kelime

sanki bir insan..

yani öyle seğrek ve

sığ bir deniz bahçesinde

yosunlar ve ayrık otları

mavi mavi

yorgun bakışlı

balıklar

yüreğimi yakan bu acı nedir

bilmem

gözlerdeki yakamoz

genizinde bir kılçık gibi

yani misal diyorum

yutkunurken acıyla

kanırtıyorsun bir taşı

ve

kanamıyor yaralar

suyu tükenmiş bir dere gibi

çöllerde bir yunus balığı kadar

halsiz mi desem

yada vazgeçmiş mi?

geçmiş mi?

yön veremediğim tek bir yaprakla

açılıp

akıntıya kapılan bir miço

rüzgar kesilir birden

binlerce göz geçer üzerimden

sen diyorum

sana diyorum

etime batan bir iğne gibi

beni hiç hatırlamayacak bu sahillere

acaba son bir kez

baksam mı?

ne dersin?

(belki de sırf vakit dolsun diye yazıyorum..)

29.01.2012