Iska

Çocukluğunu fakirlikle geçirmiş

çocukların giydiği uyumsuz renkleri

bir yazgı gibi geçirdim üstüme.

Aitliği ıskalamış bedenimi aldım yanıma;

kalmaların kıyısından

bir aralık geçtim.

Üç yıllık kiracımın mühleti dolunca

bir kalpazanla tanıştım.

O, beni

bin sekiz yüz yirmi beş güne sattı.

Yaprağı şiirden

yaban gülleri tutuşturdu ellerime.

“Şiire hayrım yok,” dedim.

“Şiire hayrım yok!”