Islak Bağırtılar

Sarhoş akşam güneşi sığınır küskün teraslar kentinin yıkıntılarına

Kalkamaz oturduğu yerden

Uzun seferlerin istilacısı

Sessizlik hüzün bekçisi gibidir

Matem koşuşur patikalar

Tırmandıkça ağırlaşır sanrılar

Ve firuze mavi gökten çekilir, sessizce toprağa siner kuşku dolu gölgeler

Heybetli ama yapayalnız kalır

Dağlar,

Kâbus,

Hayat,

Hayallerin tatlı bir uvertürü olur

Ürperir yaşayanlar...

Ürker ceylan

Ürker avcı

Titrer kalp atışları

Helecanı akışkan mizacıyla örterler ki;

Bulutun sıcak çevirisiyle sis çöksün üst/ün/e

-Görünmesinler-

Doğa sözü sebat etmez

Kadehlere düşer devrik saatler

Sarar pişmanlık, ömre isyanı şahlanır, ken/t/d/inden kaçar av/cı

Ey! Derinlerin kavuşma rengi

Ey! İlhamın gölgesindeki peri

Kanatların kırık

Eksenin siyah

Ruh/u kilit

Suda sıçrayan zaman

Nicedir çalkalanmaz

Sanma uzaklaştı buralardan

S/u ve i/n/c/i

Ölü ağız mührü

Durgun-Suskun-Yorgun

Um

Bölünür sancıyla en kuytu karanlıklar, uzak diyarlar nerede saklı

-Suyun suçu bu-

Bahanesi umuttu

Aya baktı -kimse yoktu-

Soluklandı

Ağaçtan çekilen ilk daldı adı

Yüzmeye hevesli bir söğüdün cılız yaprağı

Dudakları kirpiklerine dokundu

Mihrabı kıyıya küs geçti /şarkılar, şiirler/ kurtlar, kuşlar uyuyordu

-Islak bağırtı-

Uçurum ağlıyordu...